| Auteur: Yuri Ohlrichs | Functie: Seksuoloog NVVS VPO en werkzaam als consultant bij Rutgers

Mijn seks is stuk,… eeeeh…. zoek! Van ‘Mijn seks is stuk’ naar ‘Mijn seks is zoek’

De titel van documentaire “Mijn seks is stuk” die Lize Kurpershoek maakte over haar gemis aan zin en plezier in seks, beschrijft in vier woorden een wereldwijd misverstand over seksualiteit. Namelijk dat seks iets is dat “stuk kan gaan” of “het niet meer doet”.

Seksualiteit is van wieg tot graf voor iedereen een uniek, persoonlijk onderdeel van het leven. Dat wat levenslang verandert, is de manier waarop je seksualiteit beleeft. Soms is de verandering positief, dan negatief of maakt deze weinig verschil. Een eenmalig sekscontact kan verschillen van  seks in de vertrouwdheid van een vaste relatie. Eén ongewenste seksuele ervaring zorgt er mogelijk voor dat jij de eerstvolgende gewenste seks anders beleeft. Krijgen jij en je partner kinderen? Dan verandert jullie seksualiteit misschien ook. Maar misschien minder ingrijpend dan wanneer een van jullie chronisch ziek wordt. Dan is de zin in seks soms minder bij zowel zieke als gezonde partner. Of de zin neemt juist toe omdat seks een pijnstiller, ontspannings- of troostmiddel wordt en jullie de ziekte even doet vergeten. 

Wanneer je de seks liever anders beleeft dan dat je dit nu doet, lijkt jouw seks “stuk”. Wat er in feite hapert, is jouw acceptatie van het verschil tussen de realiteit en jouw ‘ideaalbeeld van seks”. Het is dit bewustzijn dat ‘stuk’ is, niet jouw seks. Die is zoals ze is; uniek en van jezelf, zoals Lize concludeert aan het eind van haar dappere egodocumentaire.

Gewoon anders

Een ander groot misverstand dat deze documentaire aanhaalt, is het idee dat seks hetzelfde is als “neuken, orgasme, klaar”. Helaas is dat wereldwijd de dominante boodschap. Soms verpakt, bijvoorbeeld in een condoomdemonstratie voor de klas. Nog te weinig wordt daarbij opgemerkt dat penetratie geen must is, ook al heb je een condoom om. Op elk moment tijdens het seksueel contact mag en kun je besluiten iets anders te gaan doen samen, seksueel of niet-seksueel. Daardoor wordt de seks die je hebt niet “meer, minder, beter of slechter” maar “gewoon anders”.

Mijn ‘seks is stuk’ is een mooi alternatief geluid in een wereld waarin “minstens drie keer per week seks” de norm lijkt voor een goede (seksuele) relatie. Het “wat, hoe en hoe lang” wordt daarbij vaak weggelaten. Dus gaat iedereen er blijkbaar stilzwijgend vanuit dat het gaat om “rampetampen”, het soort seks dat Lize zo graag zou willen hebben met haar Tim. 

Ieder heeft zijn of haar eigen beeld van seksualiteit. Dat wordt mooi geïllustreerd bij Lize’s bezoek aan een lingeriewinkel. Daar zoekt ze een sexy setje met het idee dat haar seks daardoor “beter” wordt. Het eerste dat ze aan probeert, vindt ze “te lief”, bij het tweede zegt ze “dit is seks!”. Al wordt het niet uitgesproken, ook dit blijkt een illusie voor Lize. Het sexy setje verbeeldt seksualiteit zoals zij denkt dat dit hoort te zijn.

Seks is niet stuk

Uit een klinische meting van haar genitale respons blijkt ook dat Lize’s seks niet stuk is. Haar lichaam reageert seksueel geprikkeld als ze in het laboratorium kijkt naar pornofilms. Het is haar “hoofd” dat haperend reageert op deze seksuele prikkels. Ze wordt boos op de “zelfingenomen mannen die vrouwen wel even voor doen hoe het moet”. Een logische reactie, zo blijkt na het zien van een emotioneel  gesprek met haar moeder. Lize probeert van jongs af aan het “voor anderen prettig te houden” maar wil nu zelf erkenning voor haar emoties en, waarschijnlijk ook, haar wensen.

Lize slikte jarenlang haar eigen gevoelens in om anderen te plezieren en haar partner bij zich te houden. Ook tijdens de seks: ze doet wat ze denkt dat de ander fijn vindt. In het begin van een nieuwe relatie geniet ze zelf van de verliefdheid en het nieuwe van seks, al lijkt het gevoel de ander “te moeten plezieren” haar belangrijkste motivatie voor seksueel contact. Zelf heeft ze nog niet geleerd wat zij zèlf fijn vindt als het gaat om seksueel contact, alleen, met een ander en in welke vorm dan ook.

Taboe

Jammer dat ze deze vraag niet stelt aan vriend. Nu ben je geneigd te denken dat hij snakt naar hetzelfde “rampetampen” dat Lize ook mist. Zijn er momenten dat hij zijn seks ook als “stuk” ervaart? Of hij heeft hij soms simpelweg geen zin? De documentaire had dan ook een lans kunnen breken voor de vele mannen die minder zin hebben dan hun (vrouwelijke) partner. Het stereotiepe beeld dat “mannen altijd zin hebben” mag ook wel eens worden bijgesteld. Het legt al eeuwenlang een taboe op de realiteit van veel, zo niet de meeste, mannen die heus wel eens wat anders willen doen dan rampetampen met hun lief.

Ontdekken eigen seksualiteit 

Aan het eind van de docu leert Lize tijdens een tantra-cursus hoe je elkaar aanraakt waarbij je jezelf en de ander “een misschien gunt” bij elke volgende aanraking. Tot mijn verbazing deed ze de tantrasessies niet met haar partner, maar met een andere man die uiterlijk op hem leek. De oefeningen haalden verdriet op en gingen Lize goed af, ook thuis. Langzaam ontdekt zij haar eigen seksualiteit, in gesprek met haar vriend, een seksuologe en tantra-deskundige. En dat is de juiste weg als jij, je partner of jullie samen merken dat de verbinding tussen de ideale en alledaagse seks zoek is.

Jouw seksualiteit is er altijd, soms in een nieuwe verpakking of met andere inhoud, dan weer verstopt of juist heel voelbaar aanwezig.

Yuri Ohlrichs
Yuri Ohlrichs Seksuoloog NVVS VPO en werkzaam als consultant bij Rutgers

Reacties